تهویه یک اقدام اولیه برای ذخیره محموله توسط اعضای خدمه است. در حالی که برخی معتقدند تهویه همیشه بهتر از عدم تهویه است، این همیشه درست نیست. تهویه محموله ساده نیست. بسته به موقعیت، بین تهویه ضروری، غیر ضروری، ممنوع و غیرممکن و حتی بین تهویه آهسته (اجازه دادن هوای تازه) و تهویه سریع تمایز وجود دارد.
برای درک درست و تسلط واقعی بر زمان تهویه، ابتدا لازم است پدیده طبیعی عینی بخار آب نامرئی متراکم شدن به قطرات آب قابل مشاهده (که معمولاً به عنوان شبنم و توسط ملوانان به عنوان عرق شناخته می شود) را درک کنیم. در یک دمای معین، میزان بخار آب (یعنی رطوبت مطلق که از این پس رطوبت مطلق نامیده می شود) در یک متر مکعب هوا به حد معینی می رسد و در این مرحله به صورت قطرات آب متراکم می شود.
در این حالت اشباع، رطوبت نسبی را 100% می نامیم. اگر مقدار بخار آب فقط نیمی از حالت اشباع باشد، رطوبت نسبی 50٪ است و به همین ترتیب، سطوح مختلف رطوبت نسبی را استنتاج کنید. توجه به این نکته مهم است که در دماهای کمی بالاتر (یا پایین تر)، میزان بخار آب موجود در هوا برای رسیدن به اشباع و متراکم شدن باید کمی بیشتر (یا کمتر) باشد. بنابراین، اگر کشتی بلافاصله پس از بارگیری محموله در بندری با دمای بسیار بالا و رطوبت نسبی حرکت کند و در طول مسیر تهویه نداشته باشد و به منطقه آبی با دمای بسیار پایین برسد، بخار آب موجود در هوای داخل انبار احتمالاً به قطرات کوچک آب در بدنه سرد متراکم می شود.
