ظرفیت حمل بزرگ: با پیشرفت های مداوم در فن آوری کشتی سازی، ظرفیت حمل کشتی های حمل و نقل مانند نفتکش های غول پیکر، کشتی های مسافربری غول پیکر و کشتی های باری عمومی بسیار بیشتر از حمل و نقل ریلی و جاده ای است. یک نفتکش 10000 تنی دارای ظرفیت حمل معادل 250-300 واگن قطار و یک نفتکش 500000 تنی دارای ظرفیت حمل معادل 12500 واگن قطار است.
هزینه حمل و نقل کم: نرخ حمل و نقل اقیانوس به دلیل ظرفیت حمل زیاد و مسافت های طولانی پایین است و در نتیجه هزینه های حمل و نقل پایین به ازای هر تن را به همراه دارد. مسیرهای کشتیرانی به طور طبیعی شکل می گیرند و بنادر و زیرساخت های مربوطه عموما با سرمایه گذاری دولت ساخته می شوند. کشتی های تجاری دارای ظرفیت حمل و نقل زیاد، زمان عملیات طولانی و فواصل حمل و نقل طولانی هستند. داده ها نشان می دهد که هزینه حمل و نقل دریایی برای یک تن محموله تنها 1/5 هزینه حمل و نقل ریلی، 1/10 هزینه حمل و نقل جاده ای و 1/20 هزینه حمل و نقل هوایی است.
ظرفیت توان عملیاتی بالا: حملونقل اقیانوسی از آبراههای طبیعی استفاده میکند، اتصال گستردهای را فراهم میکند و توسط جادهها یا راهآهن محدود نمیشود، و در نتیجه ظرفیت انتقال بیشتری نسبت به قطارها و خودروها دارد. اگر شرایط سیاسی، اقتصادی یا تجاری تغییر کند، در هر زمان می توان سودمندترین مسیر را انتخاب کرد.
سازگاری بالا با محموله: کشتیهای دریایی{0}}میتوانند با نیازهای مختلف حملونقل بار، مانند کشتیهای-چند منظوره و کشتیهای{2}}خاص وفق دهند. آنها همچنین با بارهای اضافه وزن و طول بسیار سازگار هستند و بهبود فرآیندهای حمل و نقل برای رفع نیازهای حمل و نقل بین المللی لجستیک مانند تجهیزات بزرگ آسان است.
